Znormalizowana różnica poziomów

Definicja Profesjonalna

Znormalizowana różnica poziomów – wielkość wyznaczona według wzoru, w którym różnicę poziomów ciśnienia akustycznego koryguje się o stosunek chłonności akustycznej pomieszczenia odbiorczego do chłonności odniesienia.

Matematycznie wyraża się to zazwyczaj wzorem uwzględniającym czas pogłosu w pomieszczeniu odbiorczym. Celem normalizacji jest uniezależnienie wyniku izolacyjności przegrody od warunków panujących w pomieszczeniu, w którym dokonujemy pomiaru (tzw. pomieszczeniu odbiorczym). Dzięki temu wynik odzwierciedla właściwości samej przegrody w odniesieniu do ustandaryzowanych warunków (zazwyczaj dla chłonności A0 = 10 m²).

Akustyka w Prostych Słowach

Wyobraź sobie, że testujesz szczelność akustyczną drzwi między dwoma pokojami. Jeśli w pokoju, w którym słuchasz (odbiorczym), jest pusto, gładkie ściany i brak mebli, dźwięk będzie się tam odbijał (powstanie pogłos), przez co wydaje się, że jest głośniej, a drzwi są słabe. Jeśli ten sam pokój zagracisz kanapami i dywanami, dźwięk zostanie szybko wytłumiony i wydaje się, że drzwi izolują świetnie. Znormalizowana różnica poziomów to matematyczna poprawka, która „wyjmuje” wpływ mebli i echa z równania. Pozwala ona ocenić jakość samej ściany lub drzwi tak, jakby były one zawsze badane w identycznych, standardowych warunkach, niezależnie od tego, czy pokój jest pusty, czy pełen pluszowych misiów.

Podsumowanie

Znormalizowana różnica poziomów jest niezbędna do obiektywnej oceny izolacyjności akustycznej w warunkach terenowych. Pozwala na porównywanie wyników pomiarów z wymaganiami normowymi, eliminując błąd wynikający z różnej akustyki wnętrz odbiorczych.