Wzorcowa różnica poziomów

Definicja Profesjonalna

Wielkość wyznaczona według wzoru, w którym uwzględnia się różnicę poziomów ciśnienia akustycznego skorygowaną o czas pogłosu w pomieszczeniu odbiorczym.

Mowa tu o parametrze oznaczanym jako DnT. Jest to różnica poziomów ciśnienia akustycznego między pomieszczeniem nadawczym a odbiorczym, powiększona o człon korekcyjny zależny od czasu pogłosu (T) zmierzonego w pomieszczeniu odbiorczym w stosunku do czasu odniesienia (T0, wynoszącego zwykle 0,5 sekundy). Wzór przyjmuje postać: DnT = L1 - L2 + 10 log(T/T0). Dzięki temu zabiegowi wynik pomiaru staje się niezależny od chłonności akustycznej (umeblowania) konkretnego pomieszczenia, w którym dokonujemy pomiaru.

Akustyka w Prostych Słowach

Wyobraź sobie, że testujesz szczelność okien w samochodzie. Jeśli zrobisz to w tunelu (gdzie jest duże echo), hałas wewnątrz będzie wydawał się głośniejszy niż na otwartej łące, nawet przy tych samych oknach. Wzorcowa różnica poziomów to taki „filtr matematyczny”, który pozwala akustykowi powiedzieć: „Gdybyśmy badali tę ścianę w idealnych, standardowych warunkach, wynik byłby taki”. Dzięki temu możemy porównać izolacyjność ściany w salonie pełnym dywanów z izolacyjnością ściany w pysznej, wykafelkowanej łazience i otrzymać sprawiedliwy werdykt dotyczący jakości samej przegrody, a nie wystroju wnętrza.

Podsumowanie

Wzorcowa różnica poziomów (DnT) to kluczowy parametr przy ocenie izolacyjności akustycznej w gotowych budynkach. Pozwala on na obiektywne sprawdzenie, czy ściany i stropy spełniają normy budowlane, eliminując wpływ tego, czy pomieszczenie jest puste, czy w pełni urządzone.