Wzdłużny poziom uderzeniowy dla podniesionej podłogi

Definicja Profesjonalna

Poziom uderzeniowy wynikający z przenoszenia wzdłużnego przez podniesioną podłogę wyznaczony w ściśle określonych warunkach laboratoryjnych.

W inżynierii akustycznej parametr ten (oznaczany zazwyczaj jako Ln,f) określa, jak mocno dźwięk uderzeniowy (np. stukot obcasów) rozchodzi się w poziomie, wzdłuż struktury samej podłogi, a nie w pionie do pomieszczenia poniżej. Jest to kluczowa wielkość przy projektowaniu akustyki wnętrz biurowych wyposażonych w podłogi techniczne, gdzie płyty podłogowe tworzą ciągłą powierzchnię przenoszącą drgania na duże odległości.

Akustyka w Prostych Słowach

Wyobraź sobie podłogę podniesioną jako wielki, napięty stół, na którym ustawiono wiele kubków z wodą. Jeśli uderzysz w blat na jednym końcu stołu, woda w kubkach na drugim końcu zacznie drżeć, mimo że nie dotknąłeś ich bezpośrednio. Podobnie działa podłoga techniczna – uderzenie obcasem w jedną płytę wysyła wibracje poprzez metalowy stelaż do sąsiednich płyt, sprawiając, że dźwięk „wędruje” po biurze, omijając ścianki działowe. Wzdłużny poziom uderzeniowy mówi nam, jak bardzo dana podłoga „przewodzi” ten hałas – im niższa wartość, tym lepiej tłumi ona drgania i nie pozwala im wędrować na boki.

Podsumowanie

Wzdłużny poziom uderzeniowy to miara określająca, jak łatwo dźwięki kroków rozprzestrzeniają się poziomo przez konstrukcję podłogi technicznej. Jego niska wartość jest gwarancją, że ruch w jednej części biura nie będzie generował uciążliwego hałasu w strefach pracy skupionej oddalonych o kilka metrów.