Wzdłużna różnica poziomów

Definicja Profesjonalna

Wzdłużna różnica poziomów (często oznaczana jako Dn,f lub Dn,f,w) to wielkość określająca izolacyjność akustyczną między dwoma pomieszczeniami, wynikającą z przenoszenia dźwięku przez wspólną drogę boczną, taką jak sufit podwieszany, podłoga podniesiona lub elewacja, z pominięciem bezpośredniej transmisji przez ścianę działową.

Parametr ten jest kluczowy w nowoczesnych biurowcach typu „open space” podzielonych ściankami działowymi, które nie sięgają stropu właściwego, lecz kończą się na poziomie sufitu podwieszonego. Wartość ta informuje, jak dużo energii akustycznej „ucieka” górą lub dołem wzdłuż ciągłego elementu konstrukcyjnego.

Akustyka w Prostych Słowach

Wyobraź sobie dwa pokoje rozdzielone solidnym murem, który ma zatrzymać wodę (dźwięk). Mur jest szczelny, ale przez oba pokoje, wysoko pod sufitem, biegnie jedna długa, wspólna rura wentylacyjna lub pusta przestrzeń nad kasetonami sufitowymi. Nawet jeśli mur jest tamą nie do przebycia, woda przepłynie swobodnie tą rurą z jednego pokoju do drugiego.

Wzdłużna różnica poziomów mówi nam, jak bardzo ta „rura” (czyli np. sufit podwieszany) tłumi przepływ. Jeśli wskaźnik jest niski, dźwięk przeskakuje nad ścianą jak po moście, sprawiając, że inwestycja w drogie ściany działowe staje się bezcelowa.

Podsumowanie

Jest to miara izolacyjności elementów ciągłych (sufitów, podłóg), które biegną przez wiele pomieszczeń. Wysoka wartość wzdłużnej różnicy poziomów jest niezbędna, aby zapewnić poufność rozmów w biurach, gdzie ścianki działowe nie są doprowadzone do samego stropu konstrukcyjnego.