Poziom dźwięku nieustalonego

Definicja Profesjonalna

Poziom dźwięku nieustalonego to poziom dźwięku w określonym miejscu, obserwowany za pomocą miernika poziomu dźwięku z włączoną charakterystyką A i charakterystyką czasową S (Slow), który w czasie obserwacji wykazuje zmienność w zakresie większym niż 5 dB.

Kluczowym parametrem jest tutaj amplituda zmian przekraczająca 5 dB przy stałej czasowej S (1 sekunda). Jeśli wahania są mniejsze, dźwięk uznajemy za ustalony. W przypadku dźwięków nieustalonych, do oceny narażenia na hałas często konieczne jest wyznaczenie równoważnego poziomu dźwięku (LAeq), który uśrednia energię akustyczną w czasie.

Akustyka w Prostych Słowach

Pomyśl o jeździe samochodem po mieście w godzinach szczytu. Raz stoisz w korku, za chwilę ruszasz, potem hamujesz, ktoś trąbi, przejeżdża karetka na sygnale. Prędkość Twojego samochodu ciągle się zmienia – to jest analogia do dźwięku nieustalonego. Wskazówka miernika (lub cyfry na wyświetlaczu) nie stoi w miejscu, lecz ciągle „pływa” w górę i w dół o wyraźne wartości. To przeciwieństwo monotonnego buczenia lodówki.

Podsumowanie

Poziom dźwięku nieustalonego charakteryzuje się dużą dynamiką zmian w czasie pomiaru. Jego prawidłowa ocena wymaga bardziej zaawansowanych metod uśredniania, ponieważ chwilowy odczyt nie oddaje rzeczywistego wpływu tego hałasu na otoczenie.