Znormalizowana różnica poziomów dla sufitu podwieszanego

Definicja Profesjonalna

Znormalizowana różnica poziomów dla sufitu podwieszanego (często oznaczana jako Dn,c lub Dn,c,w) to wielkość określająca izolacyjność akustyczną od dźwięków powietrznych pomiędzy dwoma pomieszczeniami, w których transmisja dźwięku zachodzi wyłącznie przez wspólny sufit podwieszany nad ścianą działową.

Wartość ta jest wyznaczana w decybelach [dB] i jest znormalizowana względem chłonności akustycznej pomieszczenia odbiorczego. W praktyce inżynierskiej parametr ten jest kluczowy przy projektowaniu izolacyjności wzdłużnej, gdy ściany działowe nie sięgają stropu konstrukcyjnego, a jedynie dochodzą do sufitu podwieszanego.

Akustyka w Prostych Słowach

Wyobraź sobie dwa pokoje oddzielone murem, który jest szczelny, ale nie sięga do samego nieba, lecz kończy się na wysokości chmur (sufitu podwieszanego). Nad chmurami jest wolna przestrzeń, przez którą ptaki (dźwięki) mogą swobodnie przelatywać z jednego pokoju do drugiego. Znormalizowana różnica poziomów mówi nam, jak gęste i trudne do przebycia są te „chmury”. Im wyższa wartość tego parametru, tym trudniej dźwiękowi „przeskoczyć” górą nad ścianą działową. Jeśli sufit jest słaby akustycznie, słyszysz rozmowę kolegi z pokoju obok, tak jakby siedział z Tobą, mimo że dzieli Was ściana.

Podsumowanie

Jest to miara określająca zdolność sufitu podwieszanego do zapobiegania przenoszeniu hałasu drogą górną (przez plenum). Wysoka wartość tego parametru jest niezbędna w biurach klasy A, aby zapewnić poufność rozmów w gabinetach, których ściany nie są doprowadzone do stropu właściwego.