Wskaźnik ważony izolacyjności akustycznej właściwej (Rw)

Definicja Profesjonalna

Wskaźnik ważony izolacyjności akustycznej właściwej (Rw) jest metodą oceny podaną według normy PN-EN ISO 717-1. Norma ta dopasowuje standardową krzywą odniesienia do zmierzonej krzywej wskaźnika izolacyjności akustycznej.

Jest to parametr laboratoryjny, wyrażany w decybelach (dB), który określa zdolność przegrody (np. ściany, szyby) do tłumienia dźwięków powietrznych. Ponieważ izolacyjność zmienia się wraz z częstotliwością, norma ISO 717-1 pozwala sprowadzić całą charakterystykę częstotliwościową do jednej liczby, ułatwiającej porównywanie produktów. Wartość ta dotyczy wyłącznie transmisji bezpośredniej przez przegrodę, bez udziału dróg bocznych.

Akustyka w Prostych Słowach

Pomyśl o tym wskaźniku jak o „spalaniu paliwa” podawanym w katalogu samochodowym. Jest to wynik uzyskany w idealnych warunkach laboratoryjnych, gdzie ściana jest zamontowana perfekcyjnie szczelnie, a dźwięk nie ma żadnej innej drogi ucieczki (np. przez wentylację czy podłogę).

Jeżeli producent deklaruje Rw na poziomie 50 dB, oznacza to teoretyczny potencjał tej bariery. To jak grubość tarczy rycerza – im wyższa liczba, tym tarcza solidniejsza, ale wskaźnik ten nie mówi nam, czy rycerz nie zostanie trafiony w nieosłoniętą stopę (co w akustyce nazywamy przenoszeniem bocznym).

Podsumowanie

Wskaźnik Rw to podstawowy standard porównywania materiałów budowlanych na etapie zakupowym. Należy jednak pamiętać, że jest to wartość laboratoryjna, która w rzeczywistym budynku niemal zawsze będzie wyższa niż faktycznie uzyskana izolacyjność.