Wskaźnik oceny izolacyjności z adaptacją C

Definicja Profesjonalna

Suma wskaźnika ważonego odpowiedniego parametru izolacyjności od dźwięków powietrznych i widmowego wskaźnika adaptacyjnego C. UWAGA – wskaźnik odnosi się do dowolnego parametru określającego izolacyjność od dźwięków powietrznych i oznacza się jako „A1” w indeksie symbolu danego parametru.

W praktyce inżynierskiej mówimy tu o sumie Rw + C (lub DnT,w + C), co w nomenklaturze często zapisuje się jako RA1. Widmowy wskaźnik adaptacyjny C (zdefiniowany w normie ISO 717-1) stosuje się do oceny izolacyjności przegród względem hałasu o widmie płaskim (różowym), takim jak: czynności bytowe, rozmowy, zabawy dzieci, szybki ruch kolejowy czy zakłady przemysłowe emitujące hałas średnio- i wysokoczęstotliwościowy. Odróżnia go to od wskaźnika Ctr, który stosuje się głównie do hałasu komunikacyjnego o przewadze niskich tonów.

Akustyka w Prostych Słowach

Jeżeli wskaźnik Rw potraktujemy jako ogólną „siłę tarczy” chroniącej przed hałasem, to wskaźnik z adaptacją C mówi nam, jak ta tarcza radzi sobie z konkretnym rodzajem „broni” – w tym przypadku z hałasem codziennym (rozmowy, telewizor, muzyka bez mocnego basu). To tak, jakbyśmy testowali szczelność okna nie na huragan (do tego służyłoby Ctr), ale na zwykły, miejski wiatr lub gwar rozmów na podwórku. Wartość ta (RA1) jest zazwyczaj nieco niższa niż samo Rw, ponieważ jest bardziej surowa i realistyczna dla typowych dźwięków domowych.

Podsumowanie

Wskaźnik oceny izolacyjności uwzględniający korektę C (oznaczany jako indeks A1) służy do precyzyjnego określania ochrony przed hałasem bytowym. Jest niezbędny przy doborze ścian działowych w budynkach mieszkalnych, gdzie głównym źródłem zakłóceń są sąsiedzi.