Szum pasmowy

Definicja Profesjonalna

Szum pasmowy to sygnał akustyczny o charakterze losowym, którego widmo energetyczne zostało ograniczone do określonego przedziału (pasma) częstotliwości, np. za pomocą filtrów pasmowo-przepustowych.

W praktyce inżynierskiej najczęściej spotykamy się z szumami o szerokości pasma jednej oktawy (szum oktawowy) lub jednej trzeciej oktawy (szum tercjowy). Ograniczenie widma pozwala na skoncentrowanie energii sygnału w interesującym nas zakresie, co jest kluczowe przy badaniu chłonności materiałów lub odpowiedzi częstotliwościowej pomieszczeń w konkretnych rejestrach, bez zakłóceń ze strony innych częstotliwości.

Akustyka w Prostych Słowach

Wyobraź sobie radio, które szumi na wszystkich możliwych stacjach jednocześnie – to byłby szum biały (pełne pasmo). Szum pasmowy powstaje wtedy, gdy kręcisz gałką i dostrajasz się tylko do wąskiego wycinka skali, słysząc szum o określonej barwie (np. tylko niskie buczenie lub tylko wysoki syk).

Inna analogia to latarka z kolorowymi szkiełkami. Białe światło to pełny szum. Jeśli nałożysz na latarkę czerwone szkiełko, przepuszczasz tylko „pasmo” czerwone. W akustyce robimy to samo z dźwiękiem, przepuszczając go przez „sito”, które zatrzymuje wszystko poza wybranym przez nas zakresem.

Podsumowanie

Szum pasmowy to narzędzie precyzji w rękach akustyka. Pozwala on na analizę zachowania dźwięku „kawałek po kawałku”, zamiast mierzenia się z całym hałasem naraz, co jest fundamentem dokładnego strojenia systemów audio i adaptacji wnętrz.