Równoważne pole powierzchni dźwiękochłonnej badanej próbki, chłonność akustyczna próbki (A)

Definicja Profesjonalna

Równoważne pole powierzchni dźwiękochłonnej badanej próbki to wielkość określająca skuteczność pochłaniania dźwięku przez konkretny, pojedynczy obiekt (ustrój akustyczny, mebel, osobę). Jest to różnica między chłonnością akustyczną komory pogłosowej z umieszczoną w niej próbką a chłonnością pustej komory.

W przeciwieństwie do materiałów płaskich (gdzie używamy współczynnika α), tutaj wynikiem jest konkretna liczba metrów kwadratowych [m²] przypadająca na jeden obiekt. Pozwala to precyzyjnie projektować akustykę w oparciu o liczbę elementów (np. „potrzebujemy 10 baffli”), a nie powierzchnię ścian.

Akustyka w Prostych Słowach

Wyobraź sobie, że masz wiadro z wodą (dźwiękiem) i chcesz sprawdzić, jak dużo wody wchłonie jedna, konkretna gąbka o nietypowym kształcie. Nie mierzysz powierzchni gąbki linijką, bo ma ona wiele zakamarków. Zamiast tego wrzucasz ją do wody i sprawdzasz, o ile ubyło wody w wiadrze. Chłonność akustyczna próbki to właśnie wynik takiego testu – mówi nam, ile „wody akustycznej” jest w stanie wchłonąć jeden konkretny element, np. pojedynczy panel zawieszony pod sufitem, niezależnie od jego skomplikowanego kształtu.

Podsumowanie

Parametr ten jest stosowany dla obiektów dyskretnych (pojedynczych), takich jak baffl, wyspy sufitowe czy meble. Umożliwia inżynierom precyzyjne dobieranie liczby ustrojów akustycznych potrzebnych do osiągnięcia zadanego czasu pogłosu w pomieszczeniu.