Przybliżona izolacyjność akustyczna właściwa (R’)

Definicja Profesjonalna

Przybliżona izolacyjność akustyczna właściwa (R’) to izolacyjność akustyczna przegrody mierzona w warunkach terenowych (w budynku), uwzględniająca przenoszenie boczne dźwięku drogami innymi niż bezpośrednia droga przez przegrodę.

Wzór na R’ bazuje na różnicy poziomów ciśnienia akustycznego w pomieszczeniu nadawczym i odbiorczym, skorygowanej o chłonność akustyczną pomieszczenia odbiorczego i pole powierzchni przegrody. Kluczową różnicą względem laboratoryjnego wskaźnika R jest fakt, że R’ jest zawsze wartością niższą lub równą R, ponieważ uwzględnia energię akustyczną przenoszoną przez ściany boczne, stropy, kanały wentylacyjne oraz nieszczelności (tzw. przenoszenie boczne).

Akustyka w Prostych Słowach

Pomyśl o ścianie jak o tamie na rzece. Wskaźnik laboratoryjny R mówi nam, jak szczelny jest sam beton tamy. Natomiast przybliżona izolacyjność właściwa R’ to sytuacja, w której tamę wstawiamy w dolinę. Okazuje się, że woda (dźwięk) nie przenika przez beton, ale przecieka bokami – przez szczeliny w skale, pod fundamentami albo przelewa się górą. R’ mierzy, ile wody faktycznie udało się zatrzymać w dolinie, biorąc pod uwagę nie tylko jakość samej tamy, ale też to, jak została połączona z otoczeniem.

Podsumowanie

R’ to najważniejszy parametr przy odbiorach akustycznych budynków mieszkalnych i biurowych. To on decyduje o tym, czy budynek spełnia normy prawne i czy mieszkańcy będą cieszyć się komfortem ciszy.