
Poziom statystyczny
|
Zespół Nyquista
Hałas w środowisku rzadko jest jednostajny; to raczej dynamiczna mieszanka cichszych i głośniejszych momentów, jak ruch uliczny czy dźwięki miasta. Aby ocenić tak zmienne zjawisko, inżynierowie nie mogą polegać na jednej liczbie, dlatego sięgają po statystykę. Poziomy statystyczne pozwalają precyzyjnie określić, jak często dany poziom hałasu jest przekraczany w określonym czasie.
Definicja Profesjonalna
Poziom statystyczny (oznaczany jako LN) to poziom dźwięku A, który został przekroczony przez N% czasu trwania pomiaru. Jest to miara stosowana do oceny hałasu zmiennego w czasie, np. komunikacyjnego.
W praktyce inżynierskiej najczęściej spotykamy się z trzema wskaźnikami: L10 (poziom szczytowy, przekroczony przez 10% czasu, odpowiadający najgłośniejszym zdarzeniom), L50 (mediana, wartość średnia statystycznie) oraz L90 (poziom tła, przekroczony przez 90% czasu, reprezentujący najcichsze momenty pomiaru).
Akustyka w Prostych Słowach
Wyobraź sobie, że stoisz przy drodze i liczysz przejeżdżające pojazdy. Czasem przejedzie głośna ciężarówka, a czasem jest chwila ciszy. Gdybyś chciał opisać hałas tej ulicy, sama średnia byłaby myląca. Poziom statystyczny działa jak sortowanie wyników egzaminu w klasie. L10 to „najlepsi uczniowie” (najgłośniejsze momenty, jak przejazd tira), a L90 to poziom wiedzy, który ma prawie każdy (ciągły, cichy szum miasta w tle). Dzięki temu wiemy nie tylko, jak jest głośno średnio, ale też jak bardzo hałas „skacze” i co stanowi jego stałe tło.
Podsumowanie
Poziom statystyczny jest kluczowym narzędziem w akustyce środowiskowej, pozwalającym na analizę struktury hałasu, a nie tylko jego energii. Wskaźniki takie jak L10 czy L90 są niezbędne przy planowaniu ekranów akustycznych oraz w planowaniu przestrzennym miast.
Zobacz też
Obserwuj nas na Instagramie
Biuro / Showroom
Produkcja / Magazyn
Zróbmy coś razem
Skorzystaj z formularza — odpowiemy jak najszybciej!
