Poziom dźwięku

Definicja Profesjonalna

Poziom dźwięku to poziom ciśnienia akustycznego skorygowany o odpowiednią charakterystykę częstotliwościową (najczęściej A, C lub Z), wyrażany w decybelach. Jest to miara uwzględniająca nieliniową czułość ucha ludzkiego w zależności od częstotliwości fali akustycznej.

Z technicznego punktu widzenia, obliczenie poziomu dźwięku polega na sumowaniu energetycznym poziomów ciśnienia w poszczególnych pasmach częstotliwości, po wcześniejszym dodaniu do nich wartości poprawek wynikających z wybranej krzywej ważenia. Najpopularniejsza krzywa A (dBA) silnie tłumi niskie częstotliwości, aby naśladować charakterystykę słuchu przy niskich poziomach głośności, podczas gdy krzywa C jest stosowana przy hałasach impulsowych i o wysokim natężeniu.

Akustyka w Prostych Słowach

Wyobraź sobie, że surowe ciśnienie akustyczne to całkowite światło słoneczne wpadające do pokoju. Poziom dźwięku to obraz, jaki widzisz po założeniu okularów przeciwsłonecznych z filtrem.

Nasze uszy działają właśnie jak taki filtr – naturalnie „przyciszają” bardzo niskie basy i bardzo wysokie piski, a wyostrzają pasmo mowy ludzkiej. Gdybyśmy mierzyli hałas bez żadnej korekty, wynik mógłby sugerować, że w pomieszczeniu jest głośno (bo np. pracuje potężny, wolnoobrotowy wentylator), podczas gdy my ledwo byśmy to słyszeli. Poziom dźwięku to więc „hałas przeliczony na ludzkie ucho”, co pozwala nam ocenić, czy dany dźwięk będzie dla nas faktycznie uciążliwy.

Podsumowanie

Poziom dźwięku jest fundamentalnym pojęciem w ochronie środowiska i BHP, stanowiąc most między fizycznym zjawiskiem fali a subiektywnym odczuciem głośności. Dzięki zastosowaniu filtrów korekcyjnych (A, B, C, D lub G), inżynierowie mogą precyzyjnie określić ryzyko uszkodzenia słuchu lub stopień irytacji wywołanej hałasem.