Parametry obliczeniowe poziomu skorygowanego (n, charakterystyki A-G)

Definicja Profesjonalna

n – liczba pasm częstotliwości, – wartość x charakterystyki częstotliwościowej A, B, C, D lub G w i-tym paśmie częstotliwości.

Powyższy opis definiuje zmienne niezbędne w algorytmie obliczania globalnego poziomu dźwięku na podstawie danych widmowych. Aby uzyskać wynikowy poziom (np. $L_{Aeq}$), należy zsumować energię akustyczną ze wszystkich n pasm (zazwyczaj oktawowych lub tercjowych). Przed sumowaniem, do poziomu w każdym $i$-tym paśmie dodaje się odpowiednią wartość poprawki (wzmocnienia lub tłumienia) wynikającą z wybranej krzywej ważenia (A, C, G itd.), co pozwala na uzyskanie wyniku skorygowanego.

Akustyka w Prostych Słowach

Wyobraź sobie, że akustyka to gotowanie, a wynik w decybelach to smak gotowej potrawy. Zmienna n to liczba składników, które wrzucasz do garnka (np. basy, tony średnie, soprany). Zanim jednak je zmieszasz, musisz użyć sitka – to właśnie wartość charakterystyki częstotliwościowej. Niektóre składniki (jak niskie buczenie) są przez to sitko mocno odsiewane, a inne (jak mowa ludzka) wpadają w całości. Dopiero po takiej selekcji (korekcji) wszystkich n składników otrzymujemy ostateczny "smak" hałasu, który odpowiada temu, co czuje ludzkie ucho.

Podsumowanie

Zmienne te stanowią matematyczną podstawę działania każdego miernika poziomu dźwięku. Pozwalają one przekształcić skomplikowany wykres częstotliwości w jedną, miarodajną liczbę, uwzględniającą specyfikę ludzkiej percepcji lub wymogi konkretnej normy przemysłowej.