Odbicie dźwięku

Definicja Profesjonalna

Odbicie dźwięku to zjawisko fizyczne polegające na zmianie kierunku rozchodzenia się fali akustycznej na granicy dwóch ośrodków (o różnej impedancji akustycznej), w wyniku czego fala powraca do ośrodka, z którego nadeszła. Zgodnie z prawem odbicia, kąt padania wiązki dźwiękowej jest równy kątowi jej odbicia, o ile powierzchnia odbijająca jest gładka i duża w stosunku do długości fali.

W inżynierii akustycznej kluczowe jest rozróżnienie między odbiciem zwierciadlanym (kierunkowym), które zachodzi na płaskich, twardych powierzchniach, a odbiciem rozproszonym, które następuje na strukturach nieregularnych. Energia fali odbitej jest zawsze mniejsza od energii fali padającej, ponieważ część energii zostaje pochłonięta przez przeszkodę lub transmitowana dalej (przenika przez przegrodę).

Akustyka w Prostych Słowach

Wyobraź sobie, że rzucasz piłeczką tenisową o ścianę. Jeśli ściana jest betonowa i gładka, piłeczka wróci do Ciebie z dużą prędkością – to jest właśnie odbicie twarde, typowe dla betonu, szkła czy gładzi gipsowej. Dźwięk zachowuje się tutaj podobnie: uderza w przeszkodę i wraca do pomieszczenia niemal z tą samą siłą, tworząc echo lub hałas pogłosowy.

Jeżeli jednak rzucisz tą samą piłeczką w grubą kołdrę zawieszoną na ścianie, piłeczka straci impet i spadnie na podłogę. W akustyce odpowiada to materiałom dźwiękochłonnym, które minimalizują odbicia. Warto też pomyśleć o bilardzie: banda stołu to ściana. Kąt, pod jakim uderzasz bilę w bandę, jest taki sam, jak kąt, pod którym ona odskoczy. Projektując sale koncertowe, inżynierowie "grają w bilard" falami dźwiękowymi, celując nimi tak, by trafiły do uszu słuchaczy, a nie krążyły bez celu pod sufitem.

Podsumowanie

Odbicie dźwięku jest mechanizmem, który może być zarówno sprzymierzeńcem, jak i wrogiem dobrej akustyki. Niekontrolowane wielokrotne odbicia prowadzą do powstania męczącego pogłosu i trzepotania dźwięku. Z kolei świadome wykorzystanie paneli odbijających (dyfuzorów) pozwala na uzyskanie wrażenia przestrzenności i lepszej zrozumiałości mowy bez nadmiernego wygłuszania wnętrza.