Materiał dźwiękochłonny

Definicja Profesjonalna

Materiał dźwiękochłonny to ustrój fizyczny charakteryzujący się wysokim współczynnikiem pochłaniania dźwięku (α), którego struktura – zazwyczaj porowata, włóknista lub ziarnista – umożliwia skuteczną dyssypację energii fali akustycznej. Proces ten polega na nieodwracalnej zamianie energii mechanicznej drgających cząsteczek powietrza w energię cieplną na skutek zjawisk lepkości i tarcia wewnątrz porów materiału.

W praktyce inżynieryjnej skuteczność takich materiałów ocenia się w skali od 0 (całkowite odbicie, np. idealne lustro akustyczne) do 1 (całkowite pochłonięcie, np. otwór w ścianie). Do najpopularniejszych materiałów tego typu należą wełna mineralna, pianki poliuretanowe o otwartych komórkach, filce akustyczne oraz specjalistyczne spieki. Kluczowym parametrem jest tu oporność przepływu powietrza – materiał nie może być ani zbyt gęsty (bo zadziała jak ściana), ani zbyt rzadki (bo dźwięk przeleci przez niego bez strat).

Akustyka w Prostych Słowach

Aby zrozumieć działanie materiału dźwiękochłonnego, wyobraź sobie różnicę między rzuceniem piłki tenisowej o betonową ścianę a rzuceniem jej w gęste zarośla lub stertę poduszek. Betonowa ściana to materiał twardy (odbijający) – piłka wraca do Ciebie z niemal taką samą energią. To jest właśnie echo w surowym pomieszczeniu.

Materiał dźwiękochłonny działa jak te zarośla lub gąbka. Fala dźwiękowa „wchodzi” w jego strukturę i musi przeciskać się przez miliony mikroskopijnych korytarzyków. To wymaga wysiłku. W trakcie tego „przeciskania się” cząsteczki powietrza trą o ścianki materiału, tracąc swoją prędkość i energię (zamieniając ją w śladowe ilości ciepła). W rezultacie dźwięk zostaje „uwięziony” i wygaszony, zamiast wrócić do pomieszczenia i robić hałas.

Podsumowanie

Materiały dźwiękochłonne są niezbędne do kontroli czasu pogłosu w pomieszczeniach. Nie służą one do izolowania hałasu dochodzącego od sąsiada (do tego potrzebna jest masa i szczelność), ale do „czyszczenia” dźwięku wewnątrz pokoju, sprawiając, że mowa staje się wyraźna, a hałas mniej męczący.