Infradźwięk

Definicja Profesjonalna

Infradźwięk to dźwięk, którego widmo zawarte jest w paśmie częstotliwości od 1 Hz do 20 Hz.

Z fizycznego punktu widzenia są to fale akustyczne o bardzo dużej długości (nawet do kilkunastu metrów), które znajdują się poniżej progu słyszalności przeciętnego człowieka. Ze względu na niską częstotliwość, fale te słabo tłumią się w powietrzu, co pozwala im na propagację na znaczne odległości bez dużej straty energii. W inżynierii akustycznej analiza infradźwięków jest kluczowa przy ocenie wpływu turbin wiatrowych, ciężkiego transportu czy systemów wentylacyjnych na konstrukcje budowlane i samopoczucie ludzi.

Akustyka w Prostych Słowach

Wyobraź sobie, że stoisz na plaży. Zwykły dźwięk (np. gwizd) to szybkie, drobne fale uderzające o brzeg. Infradźwięk przypomina natomiast powolny, potężny przypływ oceaniczny. Choć nie słyszysz uderzenia fali (bo zmiana ciśnienia następuje zbyt wolno dla twojego ucha), czujesz, jak woda podnosi cię i opuszcza. Podobnie działają infradźwięki generowane np. przez przejeżdżającą ciężarówkę – nie zawsze słyszysz sam niski ton, ale czujesz drżenie szyb w oknach lub ucisk w klatce piersiowej.

Podsumowanie

Infradźwięki to fale akustyczne poniżej 20 Hz, niesłyszalne dla ucha, ale odczuwalne przez ciało jako wibracje. Ich źródłem są zjawiska naturalne (np. burze) oraz techniczne (maszyny). Ze względu na słabe tłumienie, stanowią wyzwanie w zakresie izolacji wibroakustycznej budynków.