Ekspozycyjny poziom dźwięku

Definicja Profesjonalna

Ekspozycyjny poziom dźwięku ($L_{AE}$) to poziom dźwięku A pojedynczego zdarzenia akustycznego, wyznaczony według wzoru:

Parametry składowe:

• pA(t) – wartość chwilowa ciśnienia akustycznego skorygowana charakterystyką częstotliwościową A [Pa].

• p0 – ciśnienie odniesienia równe 20 µPa (mikropaskali).

• T0 – czas odniesienia równy 1 sekundzie.

• t2 - t1 – przedział czasu od początku do końca zdarzenia.

W inżynierii akustycznej SEL jest niezbędny, ponieważ pozwala na sprawiedliwe porównywanie zdarzeń o zupełnie różnej charakterystyce czasowej, np. nagłego wystrzału i długotrwałego przelotu śmigłowca.

Akustyka w Prostych Słowach

Wyobraź sobie, że hałas to woda wylewana z wiadra.

1. Krótki impuls (np. trzaśnięcie drzwiami): Wylewasz całe wiadro wody w ułamku sekundy – strumień jest bardzo silny, ale znika niemal natychmiast.

2. Długi dźwięk (np. przejazd pociągu): Wylewasz to samo wiadro powoli, jednostajnym i cienkim strumieniem przez całą minutę.

SEL (LAE) nie mierzy tego, jak mocno pryskała woda w danej sekundzie. Ten parametr mówi nam: ile wody wylało się łącznie.

Intuicja: Gdybyśmy wzięli całą energię z długiego przejazdu pociągu i „ścisnęli” ją tak, aby trwała tylko jedną sekundę, to jak głośna by ona była? To właśnie mówi nam poziom ekspozycyjny.

Podsumowanie

• Energia, nie tylko głośność: LAE mierzy sumaryczną dawkę energii, jaką dostarczyło zdarzenie.

• Porównywalność: Dzięki sprowadzeniu każdego dźwięku do 1 sekundy, możemy obiektywnie ocenić, co jest bardziej uciążliwe: seria krótkich stuknięć czy jeden długi szum.

• Zastosowanie: Jest to podstawowy parametr przy tworzeniu map akustycznych i ocenie hałasu lotniczego, kolejowego oraz przemysłowego.