Dźwięk słyszalny

Definicja Profesjonalna

W ujęciu fizycznym i psychoakustycznym pojęcie to definiuje się następująco:

Dźwięk słyszalny to fale sprężyste rozchodzące się w ośrodku materialnym (zazwyczaj powietrzu), których częstotliwość zawiera się w przedziale od ok. 16 Hz do 20 000 Hz (20 kHz). Jest to zakres zdolny do pobudzenia narządu Cortiego w uchu wewnętrznym człowieka i wywołania wrażenia słuchowego.

Warto zaznaczyć, że granice te są umowne i osobniczo zmienne. Dolna granica (infradźwięki) jest płynna, gdyż przy odpowiednio wysokim ciśnieniu akustycznym możemy „czuć” wibracje niższe niż 16 Hz całym ciałem. Górna granica (ultradźwięki) drastycznie obniża się wraz z wiekiem w procesie zwanym presbyacusis – przeciętny dorosły rzadko słyszy dźwięki powyżej 15-16 kHz.

Akustyka w Prostych Słowach

Wyobraź sobie klawiaturę fortepianu, która ciągnie się w nieskończoność w obu kierunkach. Dźwięk słyszalny to tylko mały wycinek klawiszy pośrodku, które po naciśnięciu wydają ton słyszalny dla Twojego ucha. Wszystkie klawisze po lewej (bardzo wolne drgania) i po prawej (bardzo szybkie drgania) nadal poruszają strunami i wprawiają powietrze w ruch, ale dla Ciebie pozostają nieme.

Inną dobrą analogią jest widmo światła. Tak jak nasze oczy widzą tylko „światło widzialne” (tęczę), a nie widzą podczerwieni czy ultrafioletu, tak nasze uszy są dostrojone tylko do konkretnego pasma częstotliwości. To, co dla nas jest ciszą, dla nietoperza lub psa może być wyraźnym sygnałem akustycznym.

Podsumowanie

Dźwięk słyszalny to subiektywne okno na świat akustyczny, ograniczone fizjologią ludzkiego ucha. Choć fizycznie fale akustyczne mogą mieć dowolną częstotliwość, dla inżynierii akustycznej i ochrony słuchu kluczowy jest zakres 20 Hz – 20 kHz, w którym zawiera się cała nasza komunikacja werbalna i percepcja muzyczna.